Defne Ağacının Öyküsü
Defne Anadolu kırlarında ,bayırlarında dolaşan ve evlenmemeye kararlı güzel bir kızdır.Bir gün güneş ve güzel sanatlar tanrısı apollo onun güzelliğini görür gökten yere iner.Defne kendisine yaklaşan bu delikanlıdan rahatsız olur ve onun aşk sözcüklerine kulak asarak kaçmaya başlar.Genç kız kurtulamayacağını anladığınca zeus a kendisini bir ağaca çevirmesi için yalvarır.Tanrılar tanrısı bir erkekle beraber olmamaya kararlı genç kızın dileğini kabul ederek kollarını dallara,bedenini de bir ağacın gövdesine dönüştürür.Aşık olduğu kızın bir ağaca dönüştüğünü gören apollo ,ona şöyle seslenir.’Ey güzeller güzeli defne,benden kurtulmak uğruna ağaç oldun.Kendim gibi ölümsüz bir aşkla bağlanmıştım sana,ağaç oldun benden kurtuldun ama yine de bırakmayacağım seni,sen benim imgem olacaksın.dünya durdukça insanlar seni benim kutsal ağacım bilecekler.Büyük zafer kazanan komutanlar,önemli başarı elde eden sporcular,sanat eseri ortaya koyan sanatçılar başlarına senin dal ve yapraklarından yapılan çelenklerle süsleyecekler’ der.
Ay Tanrıçası Selana ve Çoban
Ay tanrıçası selene ,yakışıklı çoban endymion a gönlünü kaptırır.Selene genç adam uykudayken yanına gelir ve onunla birlikte olur.Çoban yaşadıklarını hayal meyal hatırlar.Bu durum zamanla işkenceye dönüşür.Çoban zeus a kendisini sonsuza kadar uyutmasını ister.Sevgilisi selene ye kavuşan çoban o günden beri latmos dağında bir mağarada uyumaktadır.Çoban ve Selene nin aşkına tanıklık eden latmos Ege deki beşparmak dağıdır.Dağın eteklerini ıslatan Bafa gölünün kıyısında yaşayanlar,dolunayın ışığı gölü gümüş bir madalyona dönüştürdüğünde iki sevgilinin sonsuza dek sürecek olan aşkını hatırlarlar.Dolunaylı gecelerde dalgaların kıyıya vuruşunun çobanla sevişen ay tanrıçasının çıkardığı ses olduğuna inanılır.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder