Dostların El İzleri

Nihayet mevsim yaza girdi dostlar, doğa çiçeklerin gülüşlerinde konuşmaya başladı ve insan ruhunu mutlu ve doygun kıldı. Umutsuzlukların yerini umut, üzüntülerin yerini mutluluk ve huzur aldı.

‘Bir sır fısıldarsın gülün kulağına, anlamını sadece kendi bilir ki, önce kederlenir sonra kaptırır kendini mutluluğa’ bunun adı aşktır.

Güneyden esen rüzgar sevgi kadar sıcaktır. İçindeki kıpırtı söz olur diline, yazı olur kalemine dolanır. Sanki herkes biraz şairleşir.

Kederli olan yaslı şarkının yankısını, kırık gönlünün iç çekişlerini bırakır ardı sıra. Yeni heyecanlara yelken açmak ister. Sıcak yaz farklı duyguları getirmiştir beraberinde. Kederler uzak diyarlara doğru yola çıkmıştır çoktan..

Uzun sohbetli geceler kucaklar bizi. Dostların el izleri takip edilir. Kış boyu kapısı çalınmayan dostlar sık sık aranır. Yeni tanışılmışçasına heyecanlıdır kalpler, zaman geçsin gece bitsin istenmez.

Ve güzelim müzik ruhların dilidir. Tatlı bir meltem gibidir. İnsan yüreği kendi duyguları üstünde oynaşan bu seslerin anlamını duyar ve içinde saklar. Bazen soluksuz kalır, suskun durur bir kenarda, bazen taşar sel gibi ve bize öğretir kulaklarımızla görmeyi, yüreklerimizle işitmeyi. Bakılmadan söylenir şarkılar sesin güzelliğine. Varsın güzel olmasın kime ne…

Deniz arzulanan sevgilidir. Hayalleri süsler, şehvetle kollarına bırakılır sıcak vücutlar. İnsanda, deniz suyunun yüzünde dalgalanan köpük gibidir. Rüzgar esti mi, sanki hiç var olmamışçasına yok olur gider. 

Sevgiliye güzel sözler fısıldanır. Gecelerin sessizliği sevgililer arasındaki en değerli elçidir. Çünkü o, sevginin bildirisini taşır ve yüreklerimizin kutsal türküsünü söyler. Sevgi insanın yüreğini yakan alevdir. Aslında dört mevsim sönmez ateş, kıvılcım için neden yaz beklenir bilinmez.

İnci Tümer

Oysa usulca yağıyor yağmur,

Güneş tenha bir ırmağa girer gibi

Gökyüzü bizi seyreden kuşları korkutur

Gökyüzü gülleri öpüyor gibi.

Bulutlar paramparça, ıssız bahtiyarlar

Uzansam kopacak o incecik kolları

Ruhumu doyuran yaz mevsiminin

Yanakları pembesini sökmüş güllerden

Lacivert bir gölgelik örtmüş yolları

Güller her akşam bir değişik ağlar

Ethem Vayvaylı