SEVGİYLE VAR OLAN SONLANMAZ HİÇ BİR ZAMAN

Pırıl pırıl bir gökyüzü,  maviden dönmüş bir gün. Güzelim yaz ne çabuk da sonlanıyor. Toprağın ve çiçeğin kokusunu içime çekerek uyanıyorum her sabah. Bir şiir, bir öykü ya da bir şarkı eski günlerden kalmış anılar kalabalığı içinde karşıma çıkıyor gibi..

Düşlerin ağarmış dünyasında gezintiye çıkmışım sanki..

Güneşin rengini, karanfilin kokusunu, ağustos yıldızlarını duyumsamak ne güzel şey. Düşler vardır zamansız mevsimlere benzer, düşler mevsimlere yenik düşer mi hiç?

Ağustos şarkıdır, sevinçtir, hüzündür bazen. Gökyüzünün uçsuz bucaksız özgürlüğünü yudumluyorum ve Özdemir Asaf dizeleri takılıyor aklıma.

‘ Yorgun değilim seni beklemekten, seni düşlemekten, geçen günlerden

Yorgun değilim ne aşktan, ne dostluktan, ne de ölümden,

Gece gözlerimi açarak bakıyorum.

Yorgun değilim ne acıdan, ne umuttan ne de korkudan

Yorgun değilim ne geçmişten, ne şimdiden ne de gelecekten

Bir yalnızlığım vardı , gittikçe aşıyorum..

Kaç kişinin eline, gönlüne ve aklına ulaşabilecek neyi ne kadar değiştirmeye gücümüz yetecek. Bırakalım, her şey kendince olsun. Aşkın eli de hep üzerimiz de ..

Hata diye bir şey yok aslında. Yapmak istediklerimiz, yaptıklarımız ya da yapamadıklarımız mevcut yalnızca..

Denedin yenildin, yine dene yine yenil, hayatın akışı bu olmalı işte..

Sevgiyle var olan sonlanmaz hiçbir zaman. Sevda büyüsü ile sarmalasın hayat bizi ve hiç bırakmasın. Vazgeçmeyelim sevdalarımızdan..

Heyecanla çarpan bir kalp ne hoştur. Hissettirir insana insan olduğunu. Bir dosta sarılmak, sohbet etmek, sıcak bir gülüş yeter bazen.

Aydınlık yüzlerdeki gülümsemeler suya vuran güneş ışığı gibi aklın prizmasını deler geçer. Koşar gibi yaşamalardan ne kalacak geriye. Her sabah yaşamın görkemli sevinciyle buluşmak ne tarifsiz bir mutluluk aslında. Ya geceleri elinde bir bardak çay ile sokağı ve sessizliği dinleyip, yıldızları seyredip kayan bir yıldız yakalamak…

Her gün yine var olmanın, güzellikleri paylaşmanın yettiğini anlamadan yaşarız çoğu zaman.

Umudu karartmadan, sevinci yitirmeden yaşayalım dostlar..

İnci Tümer