Belki bu güne
kadar binlerce barışçıl yazı yazıldı, çizildi. Yaşanan bunca savaş ve kayıplar
insanları nedense caydırmadı, yıldırmadı. Dünyanın her köşesinde şiddet, faşizm
kol geziyor.
Güzel ülkemde
çocuklar ölüyor, aleviydi diyorlar, çocuklar ölüyor, elinde sapan vardı
diyorlar, çocuklar ölüyor orada ne işi vardı diyorlar. Terörist zannedilen kaçakçılık
yapan bir grup TSK jetleriyle (Roboski)
bombalanıyor, ölen 34 kişinin 19 u çocuk. Kuru bir özür bile çok görülüyor.
Elbette her ölüm erken biraz ama çocuklar asla
bu şekilde ölmemeli…
‘Söylesene Vera ,
Çocuklara sıkılan
hangi kurşun
Kahpe değildir
Nazım Hikmet
Yalnız savaşların
olmadığı bir dünyada değil , silahların olmadığı
bir dünya istiyoruz, barış ancak böyle tesis edilebilir. Yeryüzünde son silah
ortadan kalktığı gün evrensel barış sağlanabilecektir.
Duyguları eğitilmemiş,
duyguları olgunlaşmamış insanların toplumunda en çok görülende şiddet
eğilimidir. Duygusal saldırılar, hükmetme hırsları birbirinin içine girer.
Duygusal olgunluğa ulaşmamış insanlar kendi uyguladığı şiddeti daima haklı
görür.
Enstein bir savaşa
alet olmaktansa, kendini parçalamayı yeğlediğini söylüyor. Bir insanı yok
etmenin hiçbir makul açıklaması söz konusu olamaz.
Oysa barışa el uzatmak, dostça yaşamak bu kadar mı zor?
Oysa barışa el uzatmak, dostça yaşamak bu kadar mı zor?
Umarım gelecek
yorgun insanlığa korkusuzluğu, erdemi ve sevgiyi aşılar, kararan gönüllere umut
ve ışık saçar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder