KALBİMİN CAN MAYASI

İclal Aydın ı hem yazar, hem oyuncu kimliği hem de karakteriyle çok seviyor zevkle okuyorum. 

Aslında iki ayda bir kitaplarımı topluca alır,2-3 tanesini aynı anda okurum,hiç acele etmem tadını çıkarmaya çalışırım.Savaşır gibi değil keyifle okumayı tercih ederim.

3 gün önce yine okumaya bu niyetle başladım ama diğerlerini bırakıp canhıraş bu kitaba sarıldım. Hikaye bir önceki üç kız kardeş romanının devamı niteliğinde,yani konu bize çok bildik. O kadar sıcak ve sürekleyici,dili öyle basit ve akıcı ki kitabı elinizden bırakamıyorsunuz.

 Hepimizin hikayelerinden yazılmış, duygular size de temas ediyor, Hele Sadık babanın ölümü ve sonrasındaki kısa bölüm beni perişan etti diyebilirim.Defalarca kitaba ara verip bu duygu fırtınasından kurtulmaya çalıştım ama her dönüşümde duygu selim kaldığı yerden devam etti. Aslında babam sağ çok şükür,bu duyguya aşina olmasam da bu düzeyde hissetmem yazarın becerisi elbette.

' nedenini bilmeden peşine düştüğümüz duyguların, izini sürdüğümüz tutkuların, hapishanemiz olan korkuların bize bizden önceki nesilden kaldığına kanaat getirdim. unutmamak, hatırlamak, birbirini tamamlamak için aslında.”

diken kelebeklerinin göçü altı nesil sürüyorsa ve nesiller birbirinde devam ediyorsa, dağın bu yanıyla öbür yanını, denizin bu ucuyla öteki ucunu, bir kıtanın başlangıcıyla bitimini aynı anda görebilen hangi nesildir?'